خاطرات یک نسخه پیچ

من یک نسخه پیچم. یعنی تو داروخونه کار میکنم. هر روز اتفاقات جالبی برام میوفته که میخوام اونها رو با شما در میون بگذارم...

پربیننده ترین خاطرات
خاطرات پربحث‌تر
آخرین نظرات
  • ۲۱ آذر ۹۵، ۲۰:۱۶ - زی زی
    الو

تشخیص هویت

شنبه, ۲۷ مهر ۱۳۹۲، ۰۵:۵۴ ب.ظ

یکی از مشکلاتی که پذیرش داروخونه ما داره، تشخیص هویت نسخه‌های آزاد هست. البته پزشکان محترم، معمولا خیلی خوش خط اسم بیماران رو تو نسخه‌ها می‌نویسند و از بی سوادی ماست که اسم مریضها رو نمیتونیم بخونیم و مجبوریم موقع پذیرش، اسمشون رو بپرسیم و روی نسخه بنویسیم...

موقع پذیرش نسخه‌های آزاد، علاوه بر اسم و فامیل، ملیت مریض هم باید مشخص بشه، چون بیشتر نسخه‌های آزادی که به داروخونه ما مراجعه میکنند، مربوط به بیماران جمهوری آذربایجان میشن. این بیماران که از شهرهای مختلف جمهوری آذربایجان مثل باکو، گنجه و نخجوان به تبریز میان، مسلما با خط فارسی آشنایی ندارن و به خاطر همین هست که دستورات داروهای این مریض‌ها رو با خط لاتین و به زبون خودشون مینویسیم. به همین خاطر هم موقع پذیرش این بیماران، یه علامت کوچولو روی نسخه میزاریم که موقع نوشتن دستورات، کسی که مسئول نوشتن دستورها هست، متوجه بشه که باید دستورهای این نسخه  رو به خط لاتین بنویسه.

چند روش مختلف برای تشخیص بیماران آذربایجانی وجود داره. بهترین روش اینه که اسمشون رو بپرسیم و اگه آخر اسمشون "اف" یا "اوا" باشه، معلوم میشه که آذربایجانی هستند. ولی روشهای دیگه در این حد مطمئن نیستند. مثلا اگه بیماری دندونهای طلا داشته باشه، به احتمال بالای نود در صد اهل آذربایجان هست. همچنین میشه این مریض‌ها از رو لهجه و یا حتی از طرز لباس پوشیدنشون تشخیص داد. خلاصه اینکه تشخیص هویت این بیماران، یه کار کاملا تخصصی هست و نیاز به تجربه زیادی داره.

سوالی که ممکنه به ذهن شما رسیده باشه اینه که "خوب چرا مثل بچه آدم ازشون نمی‌پرسید که اهل کجا هستن؟" با اینکه سوالتون کاملا بجاست ولی تجربه نشون داده که این روش ممکنه مشکلات زیادی رو به وجود بیاره. یکی از این مشکلات اینه که بعضی از نسخه‌های آزاد ممکنه مربوط به بیماران ایرانی باشه که به هر دلیلی ممکنه دفترچه نداشته باشن. وقتی از این بیمار بپرسیم اهل کجایی خیلی گیج میشه و یه علامت سوال بزرگ تو ذهنش ایجاد میشه که برای چی این سوال ازش پرسیده میشه. بعضی‌ها هم این سوال رو به زبون میارن و با اعتراض می‌پرسن که "چیکار داری که اهل کجا هستم، نسخه رو بده."

بعضی بیماران آذربایجانی هم هستند که میخوان خودشون رو ایرانی جا بزنن تا داروخونه قیمت داروهاشون رو به نرخ ایرانی‌ها محاسبه کنه. غافل از اینکه قیمت داروها برای همه یکسانه و هیچ فرقی بین ایرانی و غیرایرانی وجود نداره. دلیل این تصور غلط اینه که بعضی از پزشکان از بیماران غیر ایرانی گاها تا ده برابر بیماران ایرانی، حق ویزیت می‌گیرند.

بیماران آذربایجانی گاهی اوقات موقعیت‌های جالبی رو به وجود میارن، که در مطالب آینده در مورد اونها بیشتر خواهم نوشت.



نظرات  (۸)

سلام. سوالی ازتون داشتم که البته بی ربط به موضوع این پست هست بنابراین عذر خواهی میکنم.
میخواستم بدونم به  آینده ی شغلی داروسازی میشه امیدوار بود؟ من تازه کنکور دادم و در انتخاب این رشته دو دلم و البته این رشته رو دوست دارم اما سرمایه ای برای احداث دارو خانه ندارم و  همین طور مطمئنم تا زمان فارغ التحصیلیم  هم همچین سرمایه ای رو به دست نخواهم آورد. البته با کار در داروخانه های دیگران هم مشکلی ندارم اما با توجه به تحقیقاتم درباره این رشته متوجه شدم داروساز های بیکار زیادی در سطح کشور هست. ممنون میشم راهنماییم کنید و بابت وبلاگ خوبتون هم مچکرم.
پاسخ:
سلام. با توجه به در آمد بسیار بالای داروخانه ها تعداد بسیار زیادی به این رشته تمایل پیدا کردن و هر روز که این تعداد فارغ التحصیل میشن، متاسفانه جایی برای کار پیدا نمیکنن و یا مجبورن با حقوقی بسیار پایین در داروخونه های دیگران به عنوان مسئول فنی کار کنن. فقط توی سال اخیر توی تبریز 100 تا داروخونه جدید تاسیس شده که این باعث کم شدن در آمد داروخونه ها شده. تا وقتی هم که شما درستتون تموم بشه حتما وضعیت بدتر از این خواهد شد. واقعیت اینه که در آمد داروخونه ها هر روز داره کمتر میشه. دانشگاههای خصوصی هم که هر روز دارن فارغ االتحصیل داروسازی میدن بیرون که باعث اشباع این رشته شده. 
خانم سهیلا کشور آذربایجان را با استان عزیزمون آذربایجان اشتباه گرفته
پاسخ:
بله احتمالا. این این تشابه اسمی خیلی ها رو به اشتباه میندازه.

پس رسما یه واحد تشخیص هویت هم دارید

پاسخ:
بله دیگه. البته گاهی وقتها اشتباه هم میشه و نسخه بعضی از ایرانی ها که اسمهای عجیب دارند اشتباهی ترکی نوشته میشه که بر میگردند و میگن اینها چیه که نوشتید!
وقتی میگین سوغاتی میبرن آخه مملکت اونا که تحریم نیست  فقط گرون تره
بعد وقی تو ایران دارو پیدا نمیشه اونا جوابگو نیستن که هستن؟
پاسخ:
بله گفتم سوغاتی میبرن. ولی اینطور هم نیست که ما هر دارویی رو به اونها همینطور بدیم. معمولا ژلوفن و پماد ضد درد و امگا3 و از اینطور چیزها میبرن. داروهایی که کمبود هستند ما براشون سقف تعیین میکنیم. مثلا الان به هر نسخه فقط 50 تا فنوباربیتال میدیم. چه 60 تا نوشته باشن چه 600 تا. فرقی هم نمیکنه ایرانی باشه یا خارجی.
نمیشه تو این تحریم بهشون دارو ندین؟ به خدا خیلی ستمه
پاسخ:
از نظر ما ایرانی و غیر ایرانی هیچ فرقی باهم ندارن. مسئله اینه که همه انسان هستند. بچه اون خارجی هم نیاز به دارو داره. 
سلام خسته نباشی
حالا خوبه شما محدوده بیماراتون رو می دونید واسه ما از همه جای کشور میان ....با ظاهر و زبان های مختلف ...
پاسخ:
سلام. اینجا هم همینطوره. از استانهای همجوار و کشورهای همجوار خیلی به داروخونه ما مراجعه میشه. فارس و ترک و کرد و عرب و آذربایجانی و عراقی...
سلام.فقط میتونم بهت تبریک بگم! بی اغراق بگم: شاهکاره!
ابتکار و حوصله ات و نحوه ی توصیفت ستودنیه....اصلا خسته کننده نیست وبت
بازم میام...بازم بیا!
پاسخ:
سلام...خیلی ممنون از نظر لطفتون. خوشحالم از نوشته‌هام خوشتون اومده.
نظرات شما من رو به ادامه کار ترغیب میکنه.
خوشحال میشم باز هم شما رو تو وبلاگم ببینم.
منتظرتون خواهم بود. با سپاس فراوان.
۲۸ مهر ۹۲ ، ۲۰:۲۲ مهتاب بانو
سلام.موضوع جالبیه ..باشه سر میزنم تو هم بیا...
پاسخ:
سلام...ممنون که سر زدی.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">